สมิเกวจอมขมังเวทย์

ใครชอบหมาบ้าง? ยกมือขึ้น

ฉันล่ะ.. เป็นคนหนึ่งที่ชอบหมามากๆ

โดยเฉพาะพันธุ์นี้

บอสตัน เทอเรียร์

สุนัขพันธุ์บอสตัน เทอเรีย หรือที่คนขนานนามว่า สุภาพบุรุษอเมริกัน

เพราะเป็นสุนัขที่อ่อนโยน ไม่ดุร้าย ไม่วุ่นวายกับเจ้าของ

บอสตันเทอเรีย เกิดจากการนำสุนัขที่เรียกว่า " จัดจ์"

ที่นำมาจากอังกฤษปี 1865 มีการนำเอาสุนัขพันธุ์ สแตนด์ฟอร์ดไชร์ บูลเทอเรีย

มาผสมจนได้สุนัขพันธุ์บอสตัน เทอเรีย ที่มีหน้าตาอย่างปัจจุบัน

ชื่อของสุนัขจะเป็นชื่อเมืองที่ช่วยทำการพัฒนาสายพันธุ์ของมันให้ดี

ข้อดีของสุนัขพันธุ์ บอสตัน เทอเรีย
1. ดูแลง่าย
2. น่ารัก และเป็นสุนัขสำหรับครอบครัวได้
3. ไม่ค่อยมีกลิ่นตัว ขนร่วงน้อยมาก
4. ขนาดเล็ก
5. เชื่อฟังและสั่งสอนง่าย 

 

ข้อมูลทั่วไป

น้ำหนัก：4.5-11.3kg

ส่วนสูง：15-17inch

ความต้องการออกกำลังกาย: ต่ำเมื่ออยูในบ้าน แต่กระตือรือร้นเมื่ออยูข้างนอก

ความสามารถในการเรียนรู้:     สูง

ลักษณะนิสัย:                          สุภาพ ตื่นตัว มีมารยาท มีความกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้

ความสามารถในการปกป้อง:  ต่ำ

ความสามารถในการเฝ้าระวัง: สูง

 

ลักษณะทางกายภาพ

บอสตันเทอเรียร์เป็นสุนัขขนาดเล็กแต่ดูบึกบึนแข็งแรง

มีหูตั้ง หางสั้นกุด ใบหน้าค่อนข้างเหลี่ยม รูปทรงหัวกว้างและแบน

ผิวหนังไม่มีรอยย่น ตากลมใหญ่ ตามมาตรฐานแล้ว

สุนัขพันธ์นี้ไม่ควรมีน้ำหนักต่ำกว่า 4.5 กิโลกรัม

แต่ไม่เกิน 11.3กิโลกรัม และส่วนสูงระหว่าง15-17นิ้ว

สีของสุนัขพันธ์นี้นั้นจะมีทั้งสีขาว คำ และลายเสือ

หรือผสมผสานกันระหว่าง3สีดังกล่าว สีที่สมบูรณ์แบบนั้น

สีขาวจะปกคลุมบริเวณปากแผงคอและอก ขาหน้า

และพาดบริเวณระหว่างดวงตา สำหรับสุนัขที่ใช้ประกวดนั้น

ต้องการความสมมาตรของสีด้วย

 

ลักษณะนิสัย

            แม้จะสืบเชื้อสายมาจากสุนัขที่ใช้ในกีฬาสู้กับวัว

แต่ก็เป็นสุนัขที่มีอารมณ์ดี มีนิสัยร่าเริง อดทน รักเจ้าของ

มีมารยาทที่ดีรวมทั้งยังสุภาพและเฉลียวฉลาด

สามารถฝึกฝนให้ฟังคำสั่งได้ง่าย

สุนัขจำนวนมากยังมีความกล้าหาญ

ซึ่งเป็นสิ่งที่หลงเหลือมาจากสายพันธ์เทอเรียร์อีกด้วย

อย่างไรก็ตามสมาคมสุนัขในอเมริกานั้น

ไม่จัดมันอยู่ในประเภทเทอเรียร์

แต่จะจัดอยู่ในประเภทสุนัขที่เลี้ยงไว้เป็นเพื่อนเล่นแทน

สุนัขทั้งสองเพศนั้นจะเห่าเฉพาะในเวลาที่จำเป็นเท่านั้น

และส่วนใหญ่ชอบที่จะอยู่ใกล้กับคน

และยังสามารถเข้ากันได้ดีกับเด็ก คนชรา

สุนัขและสัตว์เลี้ยงตัวอื่น สุนัขบางตัวอาจจะขี้อ้อน

แต่ส่วนใหญ่จะค่อนข้างเป็นส่วนตัว

บอสตัน เทอเรียนั้นมีความปราดเปรียว และกระโดดสูงมาก

 

สุขภาพ

            ปัญหาเรื่องสุขภาพของบอสตัน เทอเรียร์ที่น่าเป็นห่วงก็คือ

เรื่องของต้อที่ตาทั้งสองข้าง (ไม่ว่าจะเป็นลูกสุนัขหรือสุนัขที่โตแล้วก็ตาม)

หูหนวก การเต้นที่ผิดปกติของหัวใจและภูมิแพ้

ส่วนใหญ่นั้นไม่สามารถที่จะทนต่อสภาวะอากาศที่รุนแรงได้

ไม่ว่าจะร้อนหรือเย็นจัด และผิวหนังไม่ทนทานต่อสารเคมี

มันมีปัญหาคล้ายกับสุนัขบางพันธ์เช่น ปั๊ก ชิสุ ที่มีหน้าสั้นเหมือนมัน

ซึ่งทำให้มันหายใจไม่สะดวก และอาจจะส่งเสียงเหมือนการกรนออกมาตลอดเวลาได้

 

สำหรับบอสตันเทอเรียร์ตัวแรก

ที่ฉันได้รู้จักและตกหลุมรัก ชื่อ ชิชิมารุ

เป็นหมาของเจ่เจ๊ หรือในวงการคือ

เฮียหนึ่งSleeper One แห่ง วงฟรายเดย์

 

 

บอสตันเทอเรียร์ตัวที่สอง

มีชื่อว่า คุณหนูมะแตง

เป็นบอสตันเทอร์ที่สวยมาก

ถูกต้องตามลักษณะทุกประการ

แถมมีใบเพ็ดดิกรีด้วย

ฉันเก็บหอมรอมริบอยู่นาน

กว่าจะซื้อมาได้ด้วยราคาลิบลิ่ว

ทว่า.. ความไม่พร้อมทำเหตุ

ตอนนั้น ฉันยังอาศัยอยู่ในบ้าน

ที่บริษัทเก่าใช้เป็นที่เก็บของ

คุณหนูมะแตงหลุดไปกัดงานเค้าพัง

ฉันจึงต้องตัดใจยกให้ลูกศิษย์ของน้าชาย

ที่เป็น สัตวแพทย์หญิงใจดีจากรั้วจามจุรีไป

 

จาก MaTang

 

 

บอสตันเทอเรียร์ตัวที่สามและสี่

สาวน้อยแม็กซี่ขี้อ้อน

 กับ หนุ่มน้อยบราโว่จอมไฮเปอร์

เจ้าสองตัวนี้ได้มาหลังจากได้ปั๊ก

คือ น้องเบ๊นซ์ กะ น้องเมอร์ซี่มาไม่นาน

จาก MyKids

ทั้งสี่ตัว เจ้าคุณพ่อ เจ้าคุณแม่เอาไปเลี้ยง

พอโตขึ้นเป็นหนุ่มใหญ่

เจ้าเบนซ์ กะ เจ้าโว่ก็ไม่ลงรอยกัน

กัดกันเลือดสาด

พาลเอาตัวเมีย คือ

น้องแม็กซ์ ไปกัด น้องเบนซ์ เพื่อช่วยสามี

ส่วนเมอร์ซี่ก็ทนไม่ได้ กระโจนไปร่วมวง

กัดน้องโว่ เพื่อช่วยสามี คือ น้องเบนซ์ เช่นกัน

(ไม่รู้ว่า.. ทำไมหมามันถึงแบ่งฝักแบ่งฝ่าย แบ่งพันธุ์ได้ด้วยเนี่ย)

 

คราวนี้ เจ้าคุณพ่อเลยส่งปั๊กทั้งสอง

รวมกะลูกอีกโขยงมาให้ฉันเลี้ยงที่ศรีราชา

ส่วนเจ้าคุณพ่อกะคุณหญิงแม่เลือกเอาบอสตันไว้

เพราะมันเลี้ยงง่ายกว่ากันเยอะเลย

 

 

บอสตันเทอเรียร์ตัวห้ากะหก

จริงๆ ก่อนหน้านี้ คลอดออกมาหลายครอกแล้ว

แต่มิได้มีโอกาสใกล้ชิด

จนมาครอกล่าสุด คือ

คุณพี่บัฟ

 

มีเจ้านายใหม่มารับไปแล้ว

อยู่แถวพัทยานี่ล่ะ

ส่วนคุณน้องบอส

ก็กลายเป็นหมาในสังกัดของพี่บอยไป

พี่บอยเพิ่งส่งรูปถ่ายน้องบอสมาให้ชุดใหญ่

น่ารักโคตรรรรร

ตอนนี้.. ฉันคิดถึงน้องบอสมากกก

กะว่า.. ศุกร์นี้จะต้องไปหาให้ได้

 

ปล. ไม่รู้น้องเบนซ์ น้องเมอร์ซี่ กะไทคุงเป็นไงมั่ง

ถึงจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว

ม่ะม๊าก็ยังรักและคิดถึงพวกหนูนะลูก

โอ๊ะ! โอ๊ะ!

กำลังจะปิดคอมไปนอน

แวะไปอ่านหน้าบ้านใหญ่สักหน่อย

เห็นหน้าตัวเองบนนั้น

แว๊ก! แว๊ก!

ต๊กกะใจ๋

ต๊าย... ฉันได้ขึ้น Hot รึนี่

 

ขอขอบคุณท่านผู้มีอุปการะคุณทุกท่านมากนะคะ

ดั๊นสัญญาว่าจะพยายามทำตัวไร้สาระ

เอ้ย.. writeสาระ

ใครอยากให้เขียนหัวข้ออะไร

เกี่ยวกับงานออกแบบสิ่งพิมพ์

EMS มาได้จ้ะ

จะจัดให้

 

ราตรีสวัสเด้อ

 

ฝากไว้อีกครั้ง

ฝากพิกอ้าซ่าของเราไว้ให้ดูกัน

http://picasaweb.google.com/KellyInWinter

ใครชอบรูปไหน คอมเมนท์แล้วทิ้งที่อยู่ไว้

สมิเกวจะจัดทำเป็นโปสการ์ดส่งไปให้

ไม่คิดสตางค์จ้า

 

 

 

เอาอาร์ตเวิร์คบางส่วนมาโชว์

รื้อๆ เอามาแต่ที่ยังไม่ได้เคลียร์ไฟล์ในโน๊ตบุ๊ค

เพราะวันนี้มีเวลาไม่มาก

ขอพักเรื่องฟอนต์ไว้ก่อนนะจ๊ะ

(นี่คงไม่ถึงกับเป็นอัพเลวใช่ไหม)

  

 

อันแรก : โบรชัวร์ Sweeteners ร้านสวีทเทนเนอร์

ของ พี่แอร์ พี่เอ๋ สองสามีภรรยาผู้น่ารักและใจดี

(พี่บอยเล่าให้ฟังว่า พี่แอร์เป็นโปรดิวเซอร์ที่ GMM หลายปี

และเป็นโปรดิวเซอร์ให้ ETC อัลบั้มแรกด้วย)

ที่ยิ่งกว่านั้น พี่แอร์ทำกับข้าวอร่อยมากกกกกกกก

วาฟเฟิล และเค้กของพี่เอ๋ก็สุดยอดดดด

 

 

อันที่สอง : โบรชัวร์และแผนที่ท่องเที่ยว ตลาดน้ำบางคล้า

งานนี้ทำเอาโล่ห์ คือ ไม่ได้ตังค์ ฮ่าๆ

ทำเพราะเทศบาลบางคล้าขอมาเป็นการส่วนตัว

 แต่ภูมิใจมาก.. เพราะพี่บอยเป็นช่างภาพ

ใครอยากได้เป็นไฟล์ เผื่อจะไปเที่ยวก็เมลล์ขอมาได้จ้า

 

อันที่สาม : รายงานประจำปี ขสมก

งานอาถรรพ์.. ทำมานานมาก ยังปิดไม่จบเลย

อาร์ตไม่มีปัญหา ปกผ่านตั้งแต่เทคแรก

แต่เนื้อหาไม่ครบสักที

 

อันที่สี่ : โบรชัวร์คณะมนุษยศาสตร์ ม.บูรพา

 งานโชว์โปร แอบสะใจ มีคนเอาไปทำแล้วอาร์ตไม่ผ่าน

เค้าเลยมาตามเราไปทำ เทคเดียวผ่านเช่นกัน

 

อันที่ห้า : วารสารจันท์ยิ้ม

อันนี้ ขอชมว่า ทีมประชาสัมพันธ์ของ อบจ. จันทบุรี

น่ารักมากกกก

ขอยกให้เป็นลูกค้าเกรด AAA เลย

น่ารัก ใจดี กระตือรือร้น พูดจารู้เรื่อง

มีความพร้อม มีข้อมูลและรูปภาพสนับสนุนครบถ้วน

ไม่จู้จี้ และมีความเข้าอกเข้าใจสูง

 

อันที่หก : The Chocolate House

งานทำเอาโล่ห์เช่นกัน

พอดี.. เจ้านายพี่บอยเค้าให้ทำให้น่ะ

 

อันที่เจ็ด : โบรชัวร์ร้านเฟอร์นิเจอร์

อันนี้ทำม็อกอัพขึ้นมางั้นๆ แบบว่ามันไม่ได้พิมพ์จริง

แค่นึกๆ แล้วทำแบบขึ้นมา

เห็นว่าสวยดี เลยเอากล้องมาถ่ายเก็บไว้

 

 

อันที่แปด : คู่มือศูนย์หัวใจ

อันนี้ทำอาร์ตอย่างเดียว แต่ไม่รู้ว่าได้พิมพ์หรือเปล่า

เพราะไม่ได้เอาเล่มจริงมาเก็บไว้

แต่ได้ตังค์ครบ

 

อันที่เก้า : โปสเตอร์ขันโตกที่ปาย

อันนี้ทำไว้ตอนไปเป็นนังก้นครัว เอ้ย.. แม่ครัวที่ปายน่ะ

แอบภูมิใจ.. มีแต่คนชมว่า..

สมิเกวทำแกงฮังเลอร่อยมาก!

นอกจากนี้ยังมี่น้ำพริกอ่อง น้ำพริกหนุ่ม

และต้มข่าไก่ใส่ฟักแม้ว

ลูกค้าบางรายถึงกับขอสั่งเพิ่ม หรือห่อกลับบ้านก็มี

 

อันที่สิบ : โปสเตอร์มอนสเตอร์เวิล์ด

งานนี้ทำให้เจ้านายพี่บอยเช่นกัน

 

อันที่สิบเอ็ด : วารสารเมืองพัทยา

ทะเลต้องสีจัดๆ ใช่ไหม?

งานนี้ได้ไอเดียจากการไปเกาะตู้ไอติมเจลาโต้

ที่เซ็นทรัลบีชง่ะ แผล่บๆ

จริงๆ .. รองจากความรักแล้ว

อาหารคือแรงบันดาลใจอันดับสอง

 

อันที่สิบสอง : คู่มือนักศึกษา มทร.ตะวันออก

อาถรรพ์อีกแล้ว

ปิดเล่มนี้จบ

ก็เกิดเคสรับน้องโหดทันทีเลย

แอบเศร้าเล็กๆ

อุตส่าห์ออกแบบให้อ่อนโยนอ่อนหวาน

แต่เด็กที่ได้ไป.. ลาออกเพียบ

ถึงไม่ได้ใช้.. ก็เก็บไว้เถอะนะ

คนออกแบบตั้งใจมากเลย

 

 

อันที่สิบสาม : ตัวอย่างวารสาร กปร.

อันนี้.. เสียดาย.. อยากได้มากกก

ทำอาร์ตไว้เกือบจบ

แต่ดันประมูลงานไม่ผ่าน

 

อันสุดท้าย : เมนูร้านพนมไพร

เป็นครั้งแรกที่เปิดร้านอาหาร

และดีใจที่ได้เป็นหุ้นส่วนกับคนที่ฉันรัก

แม้ว่าด้วยเหตุผลบางอย่าง

จะทำให้ร้านต้องปิดตัวลงก็ตาม

มันก็ยังมีความทรงจำดีๆ ให้นึกถึง

เล่มนี้พี่บอยถ่ายรูปอาหารให้

น่าเจี๊ยะมากกกกก

ถ่ายเสร็จก็กินเอง

ชอบตรงนี้แหล่ะ

 

 

ฝากพิกอ้าซ่าของเราไว้ให้ดูกัน

http://picasaweb.google.com/KellyInWinter

ใครชอบรูปไหน คอมเมนท์แล้วทิ้งที่อยู่ไว้

สมิเกวจะจัดทำเป็นโปสการ์ดส่งไปให้

ไม่คิดสตางค์จ้า