เรื่องของ พ กับ อ

posted on 01 Jun 2009 18:41 by storyinwinter in LanlaRabai

 

 

 หลายวันมานี้ ฉันยุ่งๆ กับงาน

ที่ดูเหมือนว่า.. ทำเท่าไรก็ไม่เคยจะพอกินเลย

ทั้งๆ ที่อดตาหลับขับตานอนอยู่เรื่อยๆ

ทำให้ฉันอดนึกถึงคำพูดของคนที่ฉันรักที่สุดไม่ได้

" พ. พาน กับ อ. อ่าง แค่เรารู้จักมันจริงๆ ชีวิตก็มีความสุขแล้ว"

นั่นสินะ ทุกวันนี้ฉันรู้จักอักษรไทย 2 ตัวนี้แต่เพียงผิวเผิน

ชีวิตวันเลยยุ่งเหยิงและไม่ค่อยสงบสุขสักเท่าไร

 

 

ถ้าจะมีใครสักคนที่พยาย๊าม.. พยายาม

ที่จะหาความสุขใส่ตัว

ฉันว่า.. ฉันคงติดรายชื่ออันดับต้นๆ

กระทั่งบางครั้ง... ไม่สนว่าอะไรจะเกิดขึ้น

ฉันอยากย้าย.. ฉันก็ย้าย

ฉันอยากทำอะไร.. ฉันก็ทำ

ขอให้ได้ลองดู..

และเมื่อรับรู้ว่า.. มันไม่ใช่ความสุข

ฉันก็ไม่รีรอที่จะเลิก

แล้วตั้งหน้าตั้งตาหาความสุขต่อไป

และบางครั้ง.. มันก็กลายเป็นความเห็นแก่ตัว

ดีที่ว่า.. ที่ฉันทำ

มันไม่กระทบใครมากมายสักเท่าไร

แต่สุดท้ายแล้ว..

ฉันก็ไม่เข้าใจว่า..

ทำไมต้องพยายามด้วย

มีไหม..

ความสุขที่ได้มาแบบไม่ต้องพยายามน่ะ

 

ฉันนึกถึงปายทุกครั้งที่พูดเรื่อง พ. กับ อ.

ฉันนึกถึงพี่สาวที่น่ารักคนหนึ่งที่โน่น

ถ้าใครสักคนบนโลกใบนี้ที่ชีวิตมีความสุข

เพราะรู้จัก พ. กับ อ. แบบถ่องแท้

ก็คงจะเป็น พี่เล็ก แห่งร้านเล็กๆ

ได้ทำงานที่รัก อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี

ในสังคมที่น่ารัก และพำนักอยู่ในมุมสงบของเมืองปาย

พอมีกินมีใช้ แต่มีความสุขล้นเหลือมากมาย

จนเผื่อแผ่ความสุขไปให้กับใครต่อใครที่แวะมาเยี่ยมเยือน

คุยกับพี่เล็กครั้งล่าสุด

เห็นว่า... คนเริ่มทยอยไปปายกันอีกแล้ว

ปาย... ฉันรักเมืองๆ นั้น

และฉันดีใจที่ได้ไปอยู่

ในขณะที่ฉันก็กลัวอะไรหลายๆอย่างที่หลั่งไหลไปที่นั่น

 

ฉันสงสัยว่า...

ฉันจะมีวันรู้จัก พ. กับ อ. ไหม?

ในเมื่อ...

แค่ความจริง กับ ความฝัน

ฉันยังแยกมันออกจากกันไม่ได้เลย

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ทุกอย่างอยู่ที่ตัวเรา เราจะ พ. จะ อ. หรือจะ ส. ก็เป็นที่ตัวเราคะ confused smile confused smile

#1 By freeda on 2009-06-01 19:32